TrijnieWillemsZelf heeft Trijnie Willems al een mooie leeftijd bereikt, maar als ze verteld over haar werk als contactdame dan heeft ze het over de ouderen. Naast contactdame helpt ze regelmatig met koffie schenken. “Ik ben begonnen als diaken, ouderling, pastoraalmedewerker en diverse andere dingen. Daardoor heb ik veel contacten gelegd,“ zegt Trijnie, “Weet je ik ben geen type dat de hele dag thuis zit. Ik ben er graag uit.” Als contactdame komt ze bij een vast aantal ouderen wanneer ze jarig zijn of bij ziekte.

Tijdens de gesprekken probeert ze de mensen positief te benaderen. “Bijvoorbeeld als iemand er slecht aan toe is, dan ga ik even bij ze zitten, praat met ze en probeer iets bemoedigends tegen ze te zeggen,” vervolgt ze, “De ene keer gaat dat beter als de andere keer. Het hangt ook vaak af van de mensen zelf.” Trijnie is altijd weer dankbaar als ze een gesprek heeft gehad. Ze zegt: “Als je dan naar huis gaat ben je dankbaar dat je dit kunt doen, dat je zelf nog gezond bent en dat je iets voor iemand kan betekenen.”

Mijn vader was altijd heel actief, een groot gezin en altijd de winkel open. Ondanks die drukke werkzaamheden was hij altijd bezig met het kerkenwerk. Trijnie: “Mijn moeder zei wel eens als de vier jaren er op zaten ‘Laat hem nu maar eens thuis’, maar dat was niets voor hem. En iets daarvan zit ook in mij. Soms durf ik niet, maar dan ga ik toch en dat geeft veel voldoening.” Op mijn vraag wat het met haar geloofsleven doet vervolgt ze: “Dat ik heel dankbaar ben voor alles wat ik wel heb. Ik mis Gert mijn man best, maar dan denk ik ‘Wat zijn jou veel zorgen bespaart gebleven’.”

Op de tijd die ze nodig heeft voor haar werk let ze niet. “Ik zit op twee bijbelstudiegroepen en ga twee keer per week tennissen. Het huis moet nog gedaan worden en de tuin natuurlijk ook. Dan ga ik regelmatig bij mijn broer op visite en help mijn dochter met het oppassen op enkele kinderen,” zegt ze,  “Maar op de middagen die ik vrij ben ga ik altijd even naar iemand toe.”

We spreken samen over het Hoge Licht, halen enkele herinneringen op over de Immanuëlkerk en praten even over de toekomst van de wijkgemeente. “Ik ga met plezier elke zondag naar de kerk, vervolgt ze, “De sfeer is er heel erg goed. Ik zie de goede dingen die nu allemaal gebeuren in het Hoge Licht. Dat doet me goed.”  We ronden het gesprek af en op mijn terugweg naar huis denk ik terug aan Trijnie die met veel plezier en vol levenslust als vrijwilliger in de kerk haar werk doet.

Arnold Middeldorp.