Bets Jacques Aldewereld“Je leeft er als het ware naar toe.” zegt Bets, “Daar heb je de adventsweken voor nodig.” Vroeger gingen ze de ene dag naar de schoonfamilie en de tweede dag naar de eigen familie. Daarna kregen ze hun eigen gezin en vierden ze kerst thuis. Daarbij gingen ze natuurlijk naar de kerk. Jacques: “Toen de kinderen het huis uit waren, zijn we bewust de feestdagen met zijn tweeën gebleven. We vieren dus na mijn pensioen altijd de kerst samen. Behalve als we in Nieuw Zeeland zijn.

Daar ontkomen we er niet aan om op familiebezoek te gaan. Daar zijn de families veel hechter dan hier.”

Thuis hadden ze vroeger een kerstboom, maar tegenwoordig een mooie piramide van kerst-takken met lichtjes er in. Geen groot uiterlijk vertoon. “Nee,” zegt Bets, “het wordt zo gauw een gezellig bij elkaar zitten en zoveel mogelijk eten en zo. Denk je dan aan kerst? Dat moet toch ergens anders door komen. Dat begint met de kerstdienst. Daarmee bouw je al een bepaalde sfeer op. Dan wordt het voor mij veel meer kerst.” Jacques vult aan: “We luisteren dan veel naar kerstmuziek.” Het lijkt misschien saai, maar zo voelen ze het niet. Bets: “Het is een hoogtepunt in jaar.”

Jacques heeft veel gevaren in zijn leven. Daardoor heeft hij kerst regelmatig gevierd met de bemanning op de boot als ze ergens in een haven waren. Hij vertelt daar met zichtbaar plezier over en legt uit hoe het er toen allemaal aan toe ging.

Op de vraag wat kerst met je doet antwoord Bets: “Het is een hoogtepunt in het jaar en dat elk jaar weer. Het is een heel mooi verhaal dat je van kinds af aan gehoord hebt. De geboorte, een ster die stil staat. Het spreekt je aan als je jong bent en dan later denk je wat heb ik daar dan aan? Wat is de bedoeling van het geheel.” Waarop Jacques zegt: “Het is eigenlijk het begin en het eindigt bij Pasen waar Hij voor ons sterft.” Als laatste geeft Jacques me nog mee dat er in al die jaren in kerk best wat veranderd is. Hij zegt: “Vroeger had je een gewone kerkdienst als alle andere dagen en langzamerhand kwam de versiering in de kerk en werd kerst een veel opener feest met meer eigen inbreng van de gemeenteleden.” Allemaal ten goede van het feest.

Arnold Middeldorp.