Liedjestrein

Anita de Bruin en Nelleke van Dalen over De Liedjestrein. De Liedjestrein is een tweewekelijks interkerkelijk peuter- en kleuterprogramma op zaterdagochtend van een uur/ anderhalf uur. Kinderen en volwassenen (ouders, grootouders, bekenden) komen samen in een ontspannen maar vooral veilige sfeer. Iedereen is welkom zolang hij of zij zich maar verbonden of thuis voelt bij De Liedjestrein, of dit nu een pasgeboren baby is of een oudtante van 85 jaar.

Door middel van liedjes, vertellingen, spelen en veel interactie vertellen we kinderen en hun ouders over God en het geloof. We willen ze laten ervaren dat God er altijd is en dat ze altijd bij deze Vader terecht kunnen. Zo hopen we dat we de kinderen iets waardevols meegeven in hun “rugzakje”: namelijk de boodschap dat God bij hen is en van hen houdt zoals ze zijn.

Na al die jaren blijkt er nog steeds, zo niet nog meer, behoefte aan een programma zoals De Liedjestrein. Waar we 16 jaar geleden begonnen met een kring van stoeltjes en de ouders er een stuk achter bij de koffietafel is er een verschuiving gekomen: de kinderen zijn jonger geworden, de –veelal jonge-  ouders zitten met hun kind door de hele ruimte maar bovenal komen de ouders ook om de boodschap op de manier zoals die naar de kinderen wordt gebracht in zich op te nemen. Ouders vertellen hoe ze genieten van de liedjes. Hoe ze ze thuis zingen met hun kind(eren). Hoe ze uitkijken naar de bijeenkomsten en hoe belangrijk de ontmoeting is voor henzelf en hun kind.  De Liedjestrein is de plaats om samen te praten over de (geloofs)opvoeding, is een klankbord, een herkenning en bovenal een gezellig samenzijn waar lief en leed gedeeld kan worden en waar de ander echt geïnteresseerd is.

Onze  belangrijkste pijlers zijn de vaste plek en de rituelen. Veiligheid en vertrouwen. Dus: altijd wordt in dezelfde zaal van ’t Hoge Licht de ruimte gezellig gemaakt  met de vaste begeleiders, het speelgoed, het tafeltje met het themaboekje van die keer, de cadeautjesdoos en de vuurtorenlantaarn, de slingers en in de hoek over een staande tafel onze parachute. Zo herkennen de kleintjes aan alle attributen al wat we gaan doen.

Het welkomgevoel en er mogen zijn is groot. Dit merken we vooral aan kinderen die voor het eerst komen: ze kijken even en laten alles inwerken maar gaan dan direct spelen of komen heel dicht bij ons zitten.

Ook het programma heeft een vaste opbouw: de beginliedjes zijn altijd hetzelfde waarbij vooral “He hallo, he hallo, ben je daar, ben je daar? God roept jou! ..(naam)….waar ben je?” van ontzettend grote waarde is. Elk kindje wordt bij naam geroepen (ongeacht of er 8 of 25 zijn ) en zo voelen zij zich gezien.

We maken veel gebruik van dierenliedjes en beweegliedjes zodat kinderen woorden en beweging aan elkaar kunnen koppelen, zo  klein als zij zijn. Bijv. het draaien van de sleutel krikkrak  bij “Zit je deur nog op slot” of het klappen en draaien bij de “Circustent”.  De liedjes zin licht en klein met veel herhaling. Anita en Nelleke hebben korte gesprekjes tussendoor met veel interactie met de kinderen.

Het voelt vertrouwd en veilig. Terwijl er wordt gespeeld, gekleurd of gesprongen wordt er vol overgave meegedaan. De kinderen komen ons regelmatig verrassen met een knuffel, even op schoot zitten of we worden verwend met plastic pizza.

De vertelling is een bijbel- of spiegelverhaal, vaak ondersteund met een prentenboek omdat dit bij deze leeftijd goed werkt. Ook doen we regelmatig spelletjes zoals het zoeken naar een verloren schaapje, verkleden, toneelstukjes zoals de barmhartige Samaritaan of de intocht van Jezus om de boodschap helder te maken op een manier die de kinderen bij blijft. Alles kan zolang het “echt” is. We gebruiken kinderen nooit voor leuke of grappige uitspraken of ten koste van hun vertrouwen.

Voor de pauze vieren we verjaardagen, het behalen van een zwemdiploma, geboorte van een babyzusje of broertje, medailles die gekregen zijn bij sporttoernooien etc. Alles wat belangrijk is in het leven van het kind vieren we. Ook hier hebben we onze vaste liedjes bij én ons prachtige denkbeeldige vuurwerk.

De feestvarkens worden altijd per mail al uitgenodigd om te komen en vuurwerk te kiezen. Vanuit het team gaat er altijd een echte verjaardags- (of indien nodig) beterschapskaart naar een kind. Ook hier staat de persoonlijke aandacht voor het kind centraal.

Iedere bijeenkomst van De Liedjestrein eindigt met de grote parachute.  Eerst even “vliegen” voor wie wil en dan eronder en de zegen krijgen door middel van het zegenlied en de ouders die zachtjes de parachute laten wapperen. Pas met “de groetjes van God” is De Liedjestrein afgelopen. Voor een programma zoals hiervoor beschreven is een goede voorbereiding en organisatie nodig. Juist waar het heel eenvoudig en licht lijkt, is er diep en zorgvuldig over nagedacht.

De goede voorbereiding bestaat naast  het vastleggen van de ruimte uit een goede afstemming tussen Anita en Nelleke, het samenstellen van het programma, onze achterban op de hoogte en in ere houden (waaronder het rooster voor de helpende handen en het aanwezig zijn van de helpende handen) persoonlijke uitnodigingen naar ouders, het zorgen voor PR via krantenartikelen en Facebook, degelijk materiaal zoals boekjes en cd’s, dynamisch kijken wat nodig is voor de groep van dat moment, zorgen voor promotiemateriaal zoals onze “ eigen Liedjestreincd’s, zorgen voor goede verslaglegging.

Naast het programma voor de kinderen en ouders heeft De Liedjestrein een belangrijke sociale en maatschappelijke rol. Mensen die “buiten de boot dreigen te vallen” vinden bij ons een plekje en taak. Ook zetten  het team en bezoekers van De Liedjestrein zich in voor bijvoorbeeld kansarme gezinnen/ gezinnen waar problemen zijn, en worden deze ondersteund waar nodig door praktische hulp (huishoudelijk, gesprek, gebed, voeding, kleding en speelgoed). Dit alles gebeurt op een heel natuurlijke manier zonder de nadruk ergens op te leggen. We zijn er voor elkaar en helpen waar we kunnen met de middelen die we hebben. Het is wel hartverwarmend om te merken hoe hecht en betrokken onze groep mensen nu is.

De Liedjestrein wil ook buiten de vertrouwde grenzen van onze eigen gemeente gezicht geven aan deze activiteit door middel van deelname aan symposia, missionaire bijeenkomsten of op vraag zoals bij Serious Request vorig jaar. Wij hopen zo meer gemeenten, clubs en kerken ideeën te geven hoe ze het evangelie en de liefde van God uit kunnen dragen op een laagdrempelige, toegankelijke manier. De Liedjestrein is  zo’n  mooi voorbeeld daarvan! En bij de kleintjes beginnen is de beste manier.

Dat we iets in gang zetten met de Liedjestrein merken we als we “oud-treiners” (nu veelal pubers) tegenkomen die ons nog herkennen en kunnen zeggen dat ze nog steeds bepaalde gebeurtenissen, verhalen of feesten weten. De verhalen van God zitten  in de rugzak van hun leven! Ze mogen er zijn! Wij – Anita en Nelleke- gaan door zolang we voelen dat het past wat we doen. Wij kunnen dit alleen doen vanuit onze eigen overtuiging en manier van doen. Eerlijk en oprecht.  Een toneeltje spelen, een kunstje doen….dat werkt niet bij kinderen. Die kijken recht in je hart en ziel. Voelen of het klopt.  Wij zijn nu 50 en 52 jaar en voelen ons nog één met de kinderen. We doen het graag.  We hopen dat na ons andere mensen met dezelfde bezieling het willen overnemen op hun manier.

Zolang er maar een trein blijft rijden die kan vertellen dat God de Vader van je houdt!
Want : je bent een hele grote schat, jaja!!
Met warme groet, Anita en Nelleke.