Ondanks verdriet toch veel zegeningen.

“Aan het begin van dit jaar hadden Bram en ik een vakantie geboekt. Het zou een mooie cruise worden met de Holland America Line.” zegt Ada, “Maar het liep allemaal heel anders dan we dachten.” Bram werd ziek en moest naar het ziekenhuis. Ada: “Eerst hadden we de hoop dat hij beter zou worden, maar dat mocht niet zo zijn. Hij overleed op 8 april.”

Na alles wat Ada in die periode meemaakte en een eerste stukje verwerking van het verdriet kwam haar dochter op een gegeven moment op bezoek. Zij had begin mei een reis geboekt naar haar jongste broer. Ada: “Haar broer woont in Maleisië en ze wilde hem en zijn familie daar opzoeken. Ja, toen kwam de vraag of ik mee wilde gaan.

Dat zou een bijzondere afleiding worden en ik heb toen ja gezegd. Hoewel het vreemd was zo zonder Bram weg te gaan, is het toch een onvergetelijke vakantie geworden.”

Bij thuiskomst stond er nog een verrassing te wachten. “Mijn balkon was helemaal mooi gemaakt met prachtige bloemen.” zegt Ada,” Dat hadden ze gedaan voor Moederdag. Natuurlijk is er het verdriet en gemis van Bram, maar ik kan mijn zegeningen tellen en dat zijn er heel veel.” Bijvoorbeeld toen zij laatst naar de kerk liep. Ada: “Ik had geen jas aan en toen begon het te regenen. Al schuilend onder een boom werd ik geroepen door een vriendelijk echtpaar. Ik mocht binnen komen schuilen, maar daar was geen tijd voor. Ik moest de gemeenteleden verwelkomen in de kerk.” Ze kreeg een paraplu te leen en kon haar weg vervolgen. Ada: “Een klein ding, maar de volgende dag wel een bedankje in de vorm van een plantje en kaartje van Het Hoge Licht waard.”