Roemenië toen en nu

In september bezochten Gea en Jaques  de Roemeense familie, waarmee ze, door een actie van Piet van Midden, in 1989 contact kregen. Gea: “Elisabeth, Laszlo en hun dochter Melinda wonen in Roemenië vlak bij plaatsje Gilau. We hebben ze deze vakantie drie keer mogen ontmoeten. Het was een geweldig weerzien. We hebben heerlijk bijgepraat en gepicknickt aan een rivier in de buurt.”

Misschien weten sommige het nog wel, dat eind van 1989, dominee Piet van Midden een aantal adressen had van mensen die in Roemenië woonden en behoorden tot een Hongaarse minderheid, hoofdzakelijk Christenen.

De bedoeling was een leuk pakketje van maximaal 1 kg. te maken met kleine dingen, vergezeld van een gezellige brief. Men moest wel opletten wat men schreef want Ceaucescu was nog aan de macht. De bedoeling was dat het pakketje met de kerst zou aankomen.

“Dat deden we samen met Sybren en Corinne de Jong.” vervolgt Gea, “ Onze blijdschap was dan ook groot dat ondanks de grote ongeregeldheden rond de afloop van Ceaucescu het pakje toch aan kwam. Wij kregen een brief terug van een jong echtpaar met een meisje van 6, die ons hartelijk bedankten.“

In november 1990 bezochten Laszlo, Elisabeth en hun dochter Melinda Nederland. Gea: “Ze logeerden voor 2 weken bij ons. In 2006 kampeerden wij in Roemenië in het naburig plaatsje Gilau, waar zij ons kwamen opzoeken. Het klikte erg goed.”

Hoe het nu met hen gaat? Gea antwoord hierop: “Helaas is niet alles positief. Hoewel het wel iets beter gaat in het land, zijn er toch wel dingen die ons zorgen baren. Een paar voorbeelden: Melinda is nu 32 en afgestudeerd archeologe. Maar zij kan geen baan vinden in haar vakgebied. Dus werkt ze als caissière in een supermarkt. Naar omstandigheden verdient zij goed: 220 euro per maand bij een fulltime job. Ze kan niet voldoende sparen om een huis te huren of te kopen voor haar en haar vriend. Laszlo is pompbediende, werkt ook fulltime en krijgt daarvoor 210 euro. Verder werkt hij nog wel eens extra als metselaar, dan kan hij wat meer verdienen. Elisabeth heeft, net als ik, borstkanker gehad. Ook hier zie je dat de zorg die ze haar gaven heel anders is dan alles wat je in Nederland allemaal kunt krijgen. Wij voelden ons enorm op onze plaats, om ze te bemoedigen met ons bezoek en ze nu dan in ieder geval een paar mooie dagen te bezorgen.“